Not:Seni Seviyorum...
Aşkımmm seninle bu fimle gitmek için can atıyorum...Seninle şu an küsüm ama bu seni sinemaya davet etmeme engel değil:=))

Aşkımmm seninle bu fimle gitmek için can atıyorum...Seninle şu an küsüm ama bu seni sinemaya davet etmeme engel değil:=))
Ben sende sevdim gülümsemeyi...
Sende gördüm bakışların en derinini...
Yaralı bir kuşu okşar gibi, usulca...
Yüreğime yavaş yavaş dolan kelimeleri...
Sende duydum...
Bu hasret kalmışlığımızı...
Gözlerinde parlayan yıldızlarla vurdum...
Ben senin o gamzeli gülüşlerine vuruldum...
|
Dokun yüreğime hadi... Sevgili de adıma... Şimdi yüreğim yüreğinde... Al onu sakla hiç kimsenin... Bulamayacağı kadar derinde... |
Nasıl başlasam ne desem bilemiyorum...Bugün benim için ilerde ''ne gündü be'' diye hatırlayacağım bir gündü...Başlığa ''Kara Ailesi'' yazdım çünkü; gerçekten bu minik ailenin içine girdiğimi hissettim bugün...Aslında herşey normal bir bayram ziyareti olarak gözüküyordu ama bir cümleyle günün anlam ve önemi tepetaklak oldu...Beni havalara uçuran cümleye gelmeden önce gelişmeleri anlatmak istiyorum...
Sabah kalktım kahvaltıydı duştu falandı filandı derken düştüm yollara..Bayram ziyaretine:=)...Çikolatamıda aldım kolumun altına çaldık zili sevgilimle...Müstakbel anneciğim bizi karşıladı...Gayet normal bir bayramlaşma faslıydı...Ta ki Yücel Babam'ın telefonu çalana kadar...Arayan arkadaşıydı ve cafesine çağırıyordu...Cafe'nin adı Hazal ama ''bahçe'' diyorlar nedense...Telefon gelmeden önce sarmalar, sosyete mantıları, baklavalar bir güzel mideye indirildi...Yücel Babam ''bahçe''ye gidecekti ve beni de çağırıyordu...Bende ''geç olur eve gitmem gerek'' diyorum...Veeeeeeeeeeeeeeeee o cümle paaaaattt diye kulaklarımda yankılanıveriyor...''Olur mu (gelinimizide) götürelim tanıştıralım eş dostla'' demez mi?...Söylememe gerek var mı bilmiyorum ama benim kulaklar ağzımda:=)...Sonra hep beraber taksiye doluşup bahçeye gittik...Taksideki halimiz çok komikti...Sığamadık bir türlü...Ama çoook zevkliydi...
Kısacası bugün ''Kara Ailesi''nin bir ferdi gibi hissettim kendimi...Her ne kadar soyadımın değişecek olmasını biraz garipsesemde alışmaya çalışacağım...Kendimi evlenme meraklısı kızlar gibi hissettim ama ne yapayım düşününce gözlerimden ışıklar fışkırıyor...Seviyorum yaaaaaa seviyorummmmmm....Deliler gibi...
